Wymiar sprawiedliwości coraz częściej w oparciu o przepisy Kodeksu karnego stosuje wobec osób uchylających
Wymiar sprawiedliwości coraz częściej w oparciu o przepisy Kodeksu karnego stosuje wobec osób uchylających się od obowiązku opieki i łożenia na utrzymanie osób im najbliższych karę pozbawienia wolności bez jej zawieszenia. Osoby takie najczęściej nie posiadają możliwości zatrudnienia, przebywając w zakładzie karnym, m.in. ze względu na bardzo trudną i złożoną sytuację na rynku pracy. Rosnące bezrobocie będzie nadal przeszkodą w zapewnieniu pracy odbywającym karę pozbawienia wolności. Tymczasem państwo łoży na utrzymanie tych osób w zakładach karnych spore kwoty pieniędzy, a jeszcze dodatkowo z Funduszu Alimentacyjnego dla określonej grupy osób, głównie dzieci i młodzieży, wypłaca zasiłki, co dla budżetu jest dodatkowym obciążeniem. Wypłacone zasiłki z Funduszu Alimentacyjnego są w większości przypadków nieściągalne z powodów jak wyżej. Tym samym nie osiąga się podstawowego celu, jakim jest cel wychowawczy i poszanowanie obowiązującego prawa. Wyborcy coraz częściej podczas spotkań pytają, czy państwo, które znajduje się w poważnym kryzysie ekonomicznym, może akceptować taki stan rzeczy. Nasze pytania są następujące:
1. Czy ministerstwo posiada pełne rozeznanie co do skali tego zjawiska w naszym kraju oraz jakie kroki zamierza podjąć, by osoby przebywające w zakładach karnych miały pełną możliwość łożenia na utrzymanie osób z wynagrodzenia za wykonaną przez siebie pracę bez konieczności wypłacania zasiłków z Funduszu Alimentacyjnego?
2. Czy wykonywanie kary pozbawienia wolności wobec osób uchylających się od obowiązku alimentacyjnego nie stanowi okoliczności sprzyjającej odwlekaniu w czasie wykonywania kary pozbawienia wolności wobec sprawców znacznie groźniejszych przestępstw?
Posłanki Alicja Lis
i Maria Zbyrowska
Warszawa, dnia 15 kwietnia 2002 r.