Panie Ministrze! Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu
Panie Ministrze! Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (DzU 96.54.245) nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wymaga stosownego zezwolenia.
W myśl wymienionej ustawy zezwolenia nie wymaga:
1) nabycie samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (DzU nr 85 poz. 388),
2) nabycie nieruchomości przez cudzoziemca zamieszkującego w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej 5 lat od dnia uzyskania karty stałego pobytu,
3) nabycie przez cudzoziemca będącego małżonkiem obywatela polskiego i zamieszkującego w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej 2 lata od uzyskania karty stałego pobytu nieruchomości, które w wyniku nabycia będą stanowić wspólność ustawową małżonków,
4) nabycie przez cudzoziemca nieruchomości, jeżeli w dniu nabycia jest uprawniony do dziedziczenia ustawowego po zbywcy nieruchomości, a zbywca nieruchomości jest jej właścicielem lub wieczystym użytkownikiem przez co najmniej 5 lat,
5) nabycie przez osobę prawną, określoną w art. 1 ust. 2 pkt 3, na jej cele statutowe nieruchomości niezabudowanych, których łączna powierzchnia w całym kraju nie przekracza 0,4 ha na obszarze miast,
6) nabycie nieruchomości przez cudzoziemca, będącego bankiem i jednocześnie wierzycielem hipotecznym, w trybie przejęcia nieruchomości na własność w wyniku bezskutecznej licytacji w postępowaniu egzekucyjnym,
7) nabycie lub objęcie przez bank będący osobą prawną określoną w art. 1 ust. 2 pkt 3 akcji lub udziałów w spółce, o której mowa w art. 3e, w związku z dochodzeniem przez ten bank roszczeń wynikających z dokonanych czynności bankowych.
Niestety, przepis art. 8 ust. 3 stanowi, że wyżej wymienionych zapisów nie stosuje się do nieruchomości położonych w strefie nadgranicznej.
Ustawa z 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej (DzU 90.78.461) w art. 12 stanowi, że strefa nadgraniczna obejmuje cały obszar gmin przyległych do granicy państwowej, na odcinku morskim - do brzegu morskiego. Jeżeli szerokość strefy nadgranicznej nie osiąga w ten sposób 15 km, włącza się do strefy również obszar gmin bezpośrednio sąsiadujących z gminami przyległymi do granicy państwowej lub brzegu morskiego.
Powyższe oznacza, że obowiązujące ustawodawstwo w obszarze zbywania nieruchomości cudzoziemcom traktuje gminy nierówno. Taka sytuacja oznacza określone ograniczenia w rozwoju gospodarczym regionów nadgranicznych, a także powoduje obniżenie ich atrakcyjności dla potencjalnych inwestorów. Szczególnie trudne jest do zrozumienia ograniczenie odnośnie do zbywania lokali mieszkalnych cudzoziemcom. Jeżeli jakieś ważne względy wymagają innego traktowania gmin nadgranicznych, to państwo winno wprowadzić rozwiązania rekompensujące.
Zwracam się do pana ministra z pytaniem: Czy rząd planuje zmiany legislacyjne w przedstawionym obszarze? Jeżeli tak, to kiedy? A jeżeli nie, to w jaki sposób gminy nadmorskie będą miały rekompensowaną tę oczywistą nierówność?
Z poważaniem
Poseł Bogdan Błaszczyk
Warszawa, dnia 13 lutego 2002 r.