Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU z 1997 r. nr 28, poz. 153, ze zm.) określa m.in. zadania kas chorych, które realizując je współdziałają z innymi instytucjami działającymi na rzecz ochrony zdrowia, instytucjami ubezpieczeń społecznych, organami jednostek samorządu terytorialnego, administracji rządowej, samorządami zawodów medycznych oraz organizacjami specjalności medycznych i organizacjami świadczeniodawców, a także stowarzyszeniami i grupami samopomocowymi tworzonymi w celu udzielania pomocy osobom chorym lub promocji zdrowia. Władze publiczne w Konstytucji RP z 1997 r. zapewniają obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Niestety głośna sprawa kobiet poparzonych podczas radioterapii w białostockim ośrodku onkologicznym przeczy temu i dowodzi, iż poszkodowani pacjenci nie mogą być skazani na dobrą wolę lekarza lub zakładu opieki zdrowotnej czy kasy chorych.
W związku z powyższym mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister nie uważa, iż obecny system odpowiedzialności lekarzy i zakładów leczniczych za szkody na zdrowiu pacjentów nie chroni należycie poszkodowanych?
2. Czy pan minister podejmie niezbędne kroki legislacyjne zmierzające do wprowadzenia innych mechanizmów wynagrodzenia szkód na zdrowiu oraz stworzenia odpowiedzialnego systemu zabezpieczenia środków finansowych umożliwiających uzyskanie wszechstronnej i we właściwym czasie opieki medycznej, mając na względzie art. 68 ust. 2 Konstytucji RP?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 14 stycznia 2002 r.